باشن                                        

نام خداوند جان و خرد               كزين برتر انديشه بر نگذرد

نقدي و نگاهي گذرا بر درس آرايه هاي ادبي

آرايه هاي ادبي كه در كلاس سوم انساني تدريس مي شود ،

استاد : سلام

ياد آن روزها به خير كه بر نيمكت چوبي كلاس

مي نشستيم و چشمان منتظر من آماده شنيدن انديشه ي

ناب تو بود‌، وتو چه آرام و موقر آيات و ا حاد يث

در ادبيات فارسي را به من آموختي و رد پاي

معنويت ، عقيده و مذهب را بر شاهد مثالهاي

فارسي مو شكافانه من جستي ....  لحظه ها ،

ثانيه ها ودقايق مي گذشتند اما من محو دانش و

بيان و انتخاب زيباي ا بيات و كلام عارفانه ي تو

بودم و حاضر نبودم آن لحظه ها ي ناب را واگذارم

چه كلاس بوي خدا ميداد ورد پاي خدا درتمام

لحظات محسوس بود... بچه گي ها ي ما را تحمل

مي كردي و تا پايان آن سالهاي دانشجويي راهنما

و همراه مهربان من بودي به خاطر همه ي آن

مهرباني ها ، گذشتها و همه ي آن درسهايي كه

به من آموختي از تو سپاسگزارم و مي خواهم

بدانيكه در ذهن دانشجويانت و شاگردان حقيري

چون من هميشه ماند گاري . چه انديشه ي ماندگاري

و جاودانگي را تو به من آموختي .... سپاس و باز

هم سپاس

به نام خدایی که پروانه حیران اوست

باز جمعه شد وتو نیامدی چشمان منتظرانت به در مانده است ای امید مظلومان پس کی می ایی...شاید این جمعه بیاید شاید...