|
|
|
|
|
+
نوشته شده در چهارشنبه دهم بهمن 1386ساعت 13:4 توسط پروانه برار پور
|
|
||
|
|
|
|
|
+
نوشته شده در چهارشنبه دهم بهمن 1386ساعت 13:4 توسط پروانه برار پور
|
|
||
|
|
|
|
|
|
||
|
+
نوشته شده در چهارشنبه دهم بهمن 1386ساعت 13:1 توسط پروانه برار پور
|
|
||
|
|
|
|
|
+
نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم آذر 1386ساعت 22:46 توسط پروانه برار پور
|
|
||
|
|
|
|
|
باشن |
||
|
+
نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم آذر 1386ساعت 22:42 توسط پروانه برار پور
|
|
||
|
|
|
|
|
نام خداوند جان و خرد كزين برتر انديشه بر نگذرد نقدي و نگاهي گذرا بر درس آرايه هاي ادبي آرايه هاي ادبي كه در كلاس سوم انساني تدريس مي شود ، ادامه مطلب |
||
|
+
نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم آذر 1386ساعت 22:32 توسط پروانه برار پور
|
|
||
|
|
|
|
|
استاد : سلام ياد آن روزها به خير كه بر نيمكت چوبي كلاس مي نشستيم و چشمان منتظر من آماده شنيدن انديشه ي ناب تو بود، وتو چه آرام و موقر آيات و ا حاد يث در ادبيات فارسي را به من آموختي و رد پاي معنويت ، عقيده و مذهب را بر شاهد مثالهاي فارسي مو شكافانه من جستي .... لحظه ها ، ثانيه ها ودقايق مي گذشتند اما من محو دانش و بيان و انتخاب زيباي ا بيات و كلام عارفانه ي تو بودم و حاضر نبودم آن لحظه ها ي ناب را واگذارم چه كلاس بوي خدا ميداد ورد پاي خدا درتمام لحظات محسوس بود... بچه گي ها ي ما را تحمل مي كردي و تا پايان آن سالهاي دانشجويي راهنما و همراه مهربان من بودي به خاطر همه ي آن مهرباني ها ، گذشتها و همه ي آن درسهايي كه به من آموختي از تو سپاسگزارم و مي خواهم بدانيكه در ذهن دانشجويانت و شاگردان حقيري چون من هميشه ماند گاري . چه انديشه ي ماندگاري و جاودانگي را تو به من آموختي .... سپاس و باز هم سپاس |
||
|
+
نوشته شده در شنبه هفدهم آذر 1386ساعت 20:12 توسط پروانه برار پور
|
|
||
|
|
|
|
|
به نام خدایی که پروانه حیران اوست باز جمعه شد وتو نیامدی چشمان منتظرانت به در مانده است ای امید مظلومان پس کی می ایی...شاید این جمعه بیاید شاید... |
||
|
+
نوشته شده در جمعه هجدهم آبان 1386ساعت 9:48 توسط پروانه برار پور
|
|
||